Ghosted vol.1: Haunted Heist. Scenariusz: Joshua Williamson. Rysunki: Goran Sudzuka. Image Comics 2013
Trzeba przyznać, że Robert Kirkman ma nosa do wynajdywania ciekawych twórców. Po założeniu własnego imprintu, Image Skybound, do którego przeniósł wszystkie swoje tytuły (Walking Dead, Invincible, Super Dinosaur i inne), rozpoczął bardzo ostrożny i selektywny nabór. Pierwszym tego efektem był fenomenalny horror medyczny debiutantów Brandona Seiferta i Lukasa Ketnera, „Witch Doctor”, określany mianem „Doctora House’a” w świecie „Supernatural”; następnie głośny thriller science-fiction również debiutanta, Davida Schulnera i doświadczonego Juana Jose Rypa, czyli „Clone” przywodzący na myśl „6-ty dzień” Rogera Spottiswoode’a. Hattrick uzupełniło „Ghosted” Joshuy Williamsona i Gorana Sudzuki.
WIlliamson zadebiutował jako scenarzysta w 2009 r. i od tego czasu tułał się od Marvela do DC, po drodze zaliczając kilka mniejszych wydawnictw, pisząc zazwyczaj pojedyncze zeszyty przeróżnych serii. Z lepszej strony pokazał się w 2011 r. prezentując autorską mini-serię zatytułowaną „Xenoholics” – komediowe, konspiracyjne science-fiction o porwanych przez UFO, którzy wymieniają się doświadczeniami tortur i sondowania podczas grupowych terapii. Pomysł na „Ghosted” kiełkował w głowie twórcy dłuższy czas, ale dopiero pod skrzydłami Skybound nabrał pełnego kształtu.
Przypomnijcie sobie „Ocean’s Eleven” i wyobraźcie, że gdzieś tak w połowie filmu cała ekipa, oprócz Clooney’a, zostaje zabita, a on sam trafia do więzienia. Zza kratek wydostaje go pewien ekscentryczny multimilioner, kolekcjoner artefaktów o nadprzyrodzonych właściwościach i, oprócz okrągłej sumki za robotę, oferuje mu również wolność. Problem w tym, że przedmiotem kradzieży okazuje się duch, którego trzeba wydostać z przeklętego domostwa. Jackson T. Winters podejmuje wyzwanie, zbiera grupę specjalistów w jakiś sposób powiązanych ze sprawami nadnaturalnymi (sceptyka demaskującego „czary mary”, magika z taniej speluny posiadającego jednak bogatą ezoteryczną wiedzę, hi-techowych łowców duchów prowadzących własne TV show, medium oraz kawalerię w postaci dobrze wyszkolonej sługuski krezusa) i wyrusza na łowy. Wiktoriański budek, przeznaczony do wyburzenia, okazuje się być byłą rezydencją rodziny Trasków, w której jej członkowie pozbawili życia ponad stu osób. Winters do szczęścia potrzebuje tylko jednego ducha, problem jednak w tym, że willa nie zamierza oddać żadnego ze swych obecnych lokatorów.
Scenarzysta nie bawi się w „Ghosted” konwencją, a opowiada bardzo klasyczną, znaną z wielu filmów, historię o nawiedzonym domostwie. To co wyróżnia tytuł na tle pozostałych to nietypowe zadanie oraz świetnie skonstruowani bohaterowie: małostkowi, pełni wad i ukrytych zamiarów. To oni napędzają fabułę i są źródłem wątków pobocznych, tajemnic, konfliktów i zdrad. Z kolei zamiast modelowego odliczania i spekulowania kto zginie następny, w zamian otrzymujemy kilka interesujących zwrotów akcji oraz przynajmniej jeden naprawdę przezabawny dialog. Całość dopełniają nadające specyficznego, mrocznego klimatu rysunki Gorana Sudzuki. Największe wrażenie robi panel wizualizujący nawiedzony dom, przywodzący na myśl nieco bardziej upiorną wersję posiadłości rodziny Addamsów, jego zapuszczone wnętrza oraz, co oczywiste, przerażające duchy.
„Ghosted: Haunted Heist” to świetne ghost-story z sensacyjną nutką, nadające się na wiosenny, filmowy blockbuster. Zachwyca grafiką, niecodziennym podejściem do tematu, oferuje odrobinę nieskrępowanej przemocy i wciągającą opowieść. Jak wspomniałem na wstępnie: Kirkman ma nosa do twórców. „Ghosted” planowano jako zamkniętą, pięcioczęściową mini-serię, jednakże spore zainteresowanie czytelników przyczyniło się do przemianowania jej na regularną serię, co mnie bardzo cieszy i z niecierpliwością oczekuję kolejnego wyzwania jakie zostanie postawione przed Jacksonem T. Winteresem i jego ekipą.
